MONIKA JANUS BADA GEOMETRIĘ PLISU
JAKO STRUKTURĘ I SYSTEM KONCEPTUALNY

Monika Janus jest artystką wizualną tworzącą obiekty przestrzenne, w których centralnym zagadnieniem pozostaje geometria plisu. Jej praktyka koncentruje się na analizie prostej, powtarzalnej struktury oraz jej potencjału formalnego i konstrukcyjnego. Plis stanowi dla artystki zarówno punkt wyjścia, jak i konsekwentnie rozwijany język formy.

W swojej pracy Monika Janus buduje przestrzenne kompozycje z wykorzystaniem splisowanej tkaniny. Forma harmonijki, rozwijanej po łuku, od lat pozostaje fundamentem jej praktyki oraz narzędziem badania relacji pomiędzy rytmem, geometrią i materią. Struktura plisu, oparta na regularnym podziale, łączy w sobie porządek wizualny oraz właściwości konstrukcyjne, takie jak samonośność i dynamiczna sprężystość. Artystka poddaje tę strukturę systematycznej analizie, poszukując nowych rozwiązań formalnych i przestrzennych.

Jednym z kluczowych etapów jej pracy było opracowanie autorskiej metody konstruowania kroju, który po splisowaniu przekształca się w określoną bryłę geometryczną. Umiejętność ta zdefiniowała dalszy kierunek jej praktyki i stała się podstawą warsztatu, w oparciu o który powstają złożone układy przestrzenne.

DIALOG Z MATERIĄ

Istotnym elementem praktyki Moniki Janus pozostaje wybór materiału. Artystka świadomie zestawia precyzyjną geometrię plisu z organicznymi właściwościami tkaniny. Najczęściej sięga po naturalną, surową bawełnę oraz aksamit, eksponując ich fakturę, miękkość i reakcję na światło.

Proces twórczy obejmuje również autorskie metody ręcznego barwienia przy użyciu bejc barwiarskich. Kolor nie pełni tu funkcji dekoracyjnej, lecz staje się integralnym elementem struktury — zapisem gestu, czasu i pracy z materią.